Fraza Voo Voo skład zespołu prowadzi do historii liczącej ponad cztery dekady i obejmującej kilka zupełnie różnych konfiguracji personalnych. Grupa powstała w 1985 roku wokół Wojciecha Waglewskiego, ale przez jej szeregi przewinęli się muzycy związani wcześniej lub później z Perfectem, Tie Breakiem, Krzakiem, Armią, Izraelem, Osjanem i wieloma innymi ważnymi projektami polskiej sceny, rapowo.pl podaje.
Tytułowe „losy po rozpadzie” wymagają jednak sprostowania. Voo Voo nie zakończyło działalności. W 2026 roku zespół wydał album „Dźwięczność”, nagrany przez Wojciecha Waglewskiego, Mateusza Pospieszalskiego, Karima Martusewicza i Michała Bryndala. Trafniejsze jest więc pytanie o losy muzyków po odejściu z grupy, a nie po jej rozwiązaniu.
Voo Voo należy do rzadkiej grupy polskich zespołów, w których zmiany personalne nie przerwały ciągłości działalności, lecz wyznaczały kolejne etapy brzmienia.
Pełny skład Voo Voo na przestrzeni lat
Historia członków Voo Voo zaczęła się od muzyków związanych z formacją Morawski Waglewski Nowicki Hołdys. Po zakończeniu tamtego projektu Wojciech Waglewski zbudował nową grupę, a jej nazwa nawiązywała do jego inicjałów.
W pierwszych miesiącach skład zmieniał się szybko. Później sytuacja ustabilizowała się na lata, najpierw dzięki braciom Pospieszalskim i Andrzejowi Ryszce, następnie Piotrowi Żyżelewiczowi, Karimowi Martusewiczowi i Michałowi Bryndalowi.
| Muzyk | Lata w Voo Voo | Rola |
|---|---|---|
| Wojciech Waglewski | 1985–obecnie | wokal, gitara, kompozycje, teksty |
| Andrzej Nowicki | 1985–1986 | gitara basowa |
| Wojciech Morawski | 1985 | perkusja |
| Milo Kurtis | 1985–1986 | instrumenty perkusyjne, trąbka |
| Marek Czapelski | 1985–1986 | perkusja |
| Jan Pospieszalski | 1986–1998 | gitara basowa, kontrabas |
| Mateusz Pospieszalski | 1986–obecnie | saksofony, flet, instrumenty klawiszowe, akordeon, wokal |
| Andrzej Ryszka | 1986–1990 | perkusja |
| Piotr „Stopa” Żyżelewicz | 1990–2011 | perkusja |
| Karim Martusewicz | 1998–obecnie | gitara basowa, kontrabas |
| Michał Bryndal | 2011–obecnie | perkusja |
Daty dotyczą zasadniczych okresów stałej działalności w grupie. W dyskografii Voo Voo pojawiało się dodatkowo wielu gości, między innymi Mamadou Diouf, Anna Maria Jopek, Urszula Dudziak, Hania Rani czy muzycy Trebuniów-Tutków, ale nie byli oni stałymi członkami podstawowego składu.
Przeczytaj także: Perfect – historia zespołu, skład i największe sukcesy, gdzie pojawiają się również nazwiska muzyków związanych z początkami Voo Voo.
Członkowie Voo Voo i ich dalsze losy
Wojciech Waglewski
Wojciech Waglewski w Voo Voo pozostaje jedyną osobą obecną w zespole od jego powstania. Gitarzysta, wokalista, kompozytor i autor tekstów odpowiada za zdecydowaną większość artystycznej tożsamości grupy, choć zawsze zostawiał pozostałym muzykom dużo przestrzeni na improwizację i własne pomysły. Wcześniej działał między innymi w Osjanie oraz projekcie Morawski Waglewski Nowicki Hołdys. Równolegle realizował projekty solowe i rodzinne, współpracując między innymi z synami Bartoszem „Fiszem” i Piotrem „Emade” Waglewskimi.
W 2026 roku Waglewski nadal nagrywa i występuje z Voo Voo. Przy okazji „Dźwięczności” mówił otwarcie, że wcześniej rozważał zakończenie nagrywania pełnych albumów, co nie oznaczało jednak rozwiązania samego zespołu.
„Chciałem, by to był album apelujący o docenienie tej chwili, w której żyjemy” – mówił Wojciech Waglewski w rozmowie z PAP.
Andrzej Nowicki
Andrzej Nowicki był basistą pierwszego Voo Voo i wcześniej współtworzył projekt Morawski Waglewski Nowicki Hołdys. Należał również do historii Perfectu, dlatego jego nazwisko łączy kilka ważnych rozdziałów polskiego rocka lat 80. Z Voo Voo związany był krótko, w okresie kształtowania pierwszego repertuaru i debiutanckiego albumu. Zmarł 7 kwietnia 2000 roku w wieku 46 lat.
Wojciech Morawski
Wojciech Morawski uczestniczył w narodzinach grupy jako perkusista i brał udział w pierwszych nagraniach. Jeszcze w 1985 roku podczas koncertów zastąpił go Marek Czapelski. Morawski miał już wtedy znaczące doświadczenie: grał między innymi z Breakoutem, Porter Bandem i Perfectem oraz współtworzył projekt MWNH. Zmarł 3 kwietnia 2026 roku w wieku 76 lat.
„Wojtek to wyjątkowa postać w świecie muzyki” – wspominał go Zbigniew Hołdys w Polskim Radiu.
Milo Kurtis
Dimitrios „Milo” Kurtis wniósł do pierwszego Voo Voo instrumenty perkusyjne, trąbkę oraz doświadczenie związane z muzyką improwizowaną i etniczną. Jeszcze przed powstaniem zespołu współtworzył zalążek Maanamu, grał w Osjanie i Izraelu. W 1986 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie spędził kilkanaście lat, nie rezygnując z działalności muzycznej. Po powrocie do Polski kontynuował projekty związane z world music, Osjanem i autorskimi przedsięwzięciami; pozostawał aktywny koncertowo także w 2026 roku.
Obecność Kurtisa w pierwszym składzie pomaga zrozumieć, dlaczego Voo Voo od początku wymykało się prostemu określeniu „zespół rockowy”.
Marek Czapelski
Marek Czapelski zastąpił Wojciecha Morawskiego na perkusji jeszcze w pierwszym roku działania Voo Voo i wystąpił z zespołem podczas jego jarocińskiego debiutu. Wcześniej należał do założycieli punkowo-nowofalowej Śmierci Klinicznej. W jego muzycznym dorobku znajduje się również współpraca z Kombi. Późniejsza działalność Czapelskiego jest znacznie słabiej udokumentowana w publicznie dostępnych źródłach niż kariery pozostałych członków pierwszego składu.
Jan Pospieszalski
Jan Pospieszalski dołączył w 1986 roku jako basista i kontrabasista. Miał już za sobą działalność w Czerwonych Gitarach oraz współpracę z duetem Marek i Wacek, a w Voo Voo pełnił również funkcje organizacyjne. Pozostał w grupie do 1998 roku i uczestniczył w powstaniu wielu płyt należących dziś do podstawowej dyskografii zespołu. Po odejściu skoncentrował się przede wszystkim na pracy dziennikarskiej i medialnej, zachowując jednocześnie kontakt z muzyką, między innymi poprzez rodzinne przedsięwzięcia Pospieszalskich.
Mateusz Pospieszalski
Mateusz Pospieszalski jest drugim, obok Waglewskiego, najdłużej związanym z grupą muzykiem. Dołączył w 1986 roku, przynosząc doświadczenie jazzowe z Tie Breaku i charakterystyczne brzmienie saksofonów, fletów oraz innych instrumentów. Z czasem jego udział rozszerzył się o śpiew, aranżacje i kompozycje. Równolegle tworzy muzykę filmową i teatralną, nagrywa autorskie projekty oraz współpracuje z licznymi wykonawcami spoza Voo Voo.
Przeczytaj także: Republika – historia zespołu, skład i największe sukcesy, czyli historia innej formacji, której osobowość lidera nie wykluczała dużego znaczenia pozostałych instrumentalistów.
Andrzej Ryszka
Andrzej Ryszka wszedł do zespołu w 1986 roku i tworzył sekcję rytmiczną Voo Voo do 1990 roku. Wcześniej był związany między innymi z Krzakiem, Tie Breakiem i Young Power, dzięki czemu łączył rockową dynamikę z jazzową swobodą. Po zakończeniu współpracy z Voo Voo jego kariera przeniosła się przede wszystkim do Ameryki Północnej. Zamieszkał w Kanadzie, gdzie kontynuował działalność jako perkusista sesyjny, koncertowy i nauczyciel.
Piotr „Stopa” Żyżelewicz
Piotr Żyżelewicz zastąpił Ryszkę w 1990 roku i przez ponad dwie dekady był jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów koncertowego brzmienia grupy. Jego wcześniejsza i równoległa działalność obejmowała między innymi Armię, Izrael, Moskwę i 2Tm2,3. Charakterystyczna, mocna gra perkusyjna dobrze współpracowała z improwizacyjnym podejściem Waglewskiego i Pospieszalskiego. Żyżelewicz zmarł 12 maja 2011 roku w wieku 46 lat, a jego śmierć wymusiła jedną z najtrudniejszych zmian personalnych w historii Voo Voo.
Karim Martusewicz
Karim Martusewicz dołączył w 1998 roku, zastępując Jana Pospieszalskiego na basie i kontrabasie. Jest absolwentem uczelni muzycznej w Grazu, gdzie studiował kontrabas jazzowy, a jego sposób gry dał Voo Voo jeszcze większą swobodę w poruszaniu się między rockiem, jazzem i muzyką improwizowaną. Powołał także własny kolektyw Karimski Club i zajmuje się działalnością edukacyjną. W 2026 roku pozostaje podstawowym basistą Voo Voo.
Michał Bryndal
Michał Bryndal został perkusistą zespołu po śmierci Piotra Żyżelewicza w 2011 roku. Wcześniej rozwijał się na scenie jazzowej i alternatywnej, między innymi w grupach Sofa, Stryjo oraz projektach związanych z Wojtkiem Mazolewskim i Joanną Dudą. Jego styl pozwolił zespołowi zachować rytmiczną elastyczność, ale nie polegał na kopiowaniu poprzednika. Od piętnastu lat współtworzy obecny skład Voo Voo, pozostając jednocześnie aktywnym muzykiem sesyjnym.
Jak zmieniał się skład Voo Voo
Historia personalna grupy jest zaskakująco uporządkowana, jeśli podzieli się ją na kilka głównych etapów. Największy ruch nastąpił na samym początku. Późniejsze zmiany dotyczyły przede wszystkim sekcji rytmicznej.
- 1985–1986: okres założycielski z Waglewskim, Nowickim, Morawskim, Kurtisem i Czapelskim.
- 1986–1990: do Waglewskiego dołączają Jan i Mateusz Pospieszalscy oraz Andrzej Ryszka.
- 1990–1998: Piotr Żyżelewicz przejmuje perkusję, stabilizując skład na osiem lat.
- 1998–2011: Karim Martusewicz zastępuje Jana Pospieszalskiego; kwartet działa przez trzynaście lat.
- Od 2011: po śmierci Żyżelewicza za perkusją siada Michał Bryndal.
Najbardziej niezwykła jest ciągłość osi Waglewski–Mateusz Pospieszalski. Muzycy współpracują w Voo Voo od 1986 roku, mimo że każdy prowadzi także własne projekty. Martusewicz pozostaje w grupie od 1998 roku, a Bryndal od 2011, więc dzisiejszy kwartet również nie jest konfiguracją tymczasową.
Zmiany składu Voo Voo były rzadkie jak na ponadczterdziestoletnią historię grupy, a każdy nowy instrumentalista dostawał miejsce na własny język zamiast obowiązku odtwarzania poprzednika.
Czy Voo Voo się rozpadło?
Zapytanie Voo Voo po rozpadzie opiera się na błędnym założeniu. Grupa pozostaje aktywna, a wydana w 2026 roku „Dźwięczność” jest najmocniejszym dowodem, że historia zespołu nie została zamknięta. Album powstał w składzie Waglewski, Pospieszalski, Martusewicz i Bryndal, z udziałem zaproszonych gości.
Zamieszanie może wynikać ze słów Waglewskiego o ograniczeniu działalności wydawniczej. Lider rozważał rezygnację z nagrywania kolejnych pełnych płyt, ponieważ współczesny rynek coraz mocniej przesuwa się w stronę pojedynczych utworów i streamingu. Nie była to jednak deklaracja rozwiązania Voo Voo.
Redakcja rapowo.pl traktuje więc określenie „po rozpadzie” jako wyszukiwarkowy skrót wymagający korekty. Można mówić o byłych członkach, zmianach składu, śmierci dwóch ważnych muzyków czy indywidualnych karierach, ale nie o definitywnym końcu grupy.
Najsłynniejsi członkowie i kariery poza zespołem
Voo Voo nigdy nie było projektem, który całkowicie pochłaniał zawodowe życie muzyków. Przeciwnie, kolejne doświadczenia członków wracały później do zespołu i wpływały na jego stylistyczną różnorodność.
Do najbardziej znaczących ścieżek poza grupą należą:
- Wojciech Waglewski: Osjan, nagrania solowe, projekty z Fiszem i Emade;
- Mateusz Pospieszalski: Tie Break, muzyka filmowa i teatralna, albumy autorskie;
- Milo Kurtis: Osjan, Izrael, projekty world music;
- Karim Martusewicz: Karimski Club i działalność edukacyjna;
- Michał Bryndal: jazz, scena alternatywna i liczne sesje nagraniowe;
- Andrzej Ryszka: działalność koncertowa i pedagogiczna w Kanadzie;
- Jan Pospieszalski: działalność medialna oraz rodzinne projekty muzyczne.
To także tłumaczy nietypową pozycję Voo Voo w polskiej muzyce. Zespół nigdy nie ograniczał się do klasycznego rockowego schematu gitarzysta–basista–perkusista. Saksofony, kontrabas, etniczne instrumenty perkusyjne, jazzowe improwizacje, elektronika i wpływy hip-hopu pojawiały się w repertuarze na długo przed tym, zanim podobne mieszanki stały się czymś powszechnym.
Przeczytaj także: Top 10 najlepszych polskich utworów rockowych, gdzie dorobek kilku pokoleń polskiej sceny można zestawić z drogą artystyczną Voo Voo.
Voo Voo po ponad 40 latach działalności
Historia zespołu Voo Voo nie prowadzi do klasycznego finału w postaci rozpadu i osobnych karier dawnych członków. Bardziej przypomina ciąg kolejnych składów budowanych wokół Waglewskiego, w których nowi muzycy stopniowo stawali się współtwórcami własnej epoki zespołu. Szczególnie stabilny okazał się obecny kwartet, którego fundament tworzą Waglewski, Mateusz Pospieszalski, Karim Martusewicz i Michał Bryndal.
Najważniejsze rozstania miały różne przyczyny. Część muzyków wybrała inne drogi zawodowe, inni przenieśli się za granicę, a Piotr Żyżelewicz, Andrzej Nowicki i Wojciech Morawski już nie żyją. Mimo tych zmian nazwa Voo Voo pozostała aktywną marką artystyczną, a „Dźwięczność” z 2026 roku zamyka dyskusję o rzekomym rozpadzie przynajmniej na poziomie faktów: zespół nadal tworzy jako Voo Voo.